In de ruimte: waar leren begint
Het is donkerder in de ruimte dan je gewend bent. Niet ongemakkelijk donker, maar net genoeg om je zintuigen iets scherper te maken. Er klinkt een geluid. Dan nog één. Van links. Van achteren. Iemand probeert iets te zeggen, maar je hoort het half. Je probeert te focussen, maar er gebeurt te veel tegelijk. Je merkt dat je anders reageert dan je had gedacht. Minder geduldig. Minder scherp. Meer gericht op overleven dan op samenwerken.
Dit is geen theater. Dit is leren.
Waarom ervaringsgericht leren?
Ik ontwerp ervaringsgerichte sessies omdat sommige thema’s zich niet laten vangen in slides, rapporten of beleidsnota’s. Complexiteit, systeemdruk, toekomstscenario’s, gedrag—ze blijven vaak abstract. Tot je ze aan den lijve ondervindt.
Ervaringsgericht leren maakt voelbaar wat anders conceptueel blijft. Het haalt vergezichten dichtbij en laat mensen ervaren hoe systemen, prikkels en context hun gedrag beïnvloeden.
De onderwaterwereld als leeromgeving
Voor deze sessie creëerden we een fictieve onderwaterwereld. Deelnemers kregen eenvoudige opdrachten: herken geluiden, geef boodschappen door, werk samen.
Maar ondertussen veranderde de omgeving subtiel. Geluid kwam uit meerdere richtingen, de intensiteit nam toe, bronnen stapelden zich op. Wat begon als overzichtelijk, werd chaotisch. Wat begon als samenwerken, werd overleven.
Ik zag hoe mensen naar elkaar gingen kijken, hoe stemmen luider werden, hoe misverstanden ontstonden. En ik zag het moment waarop iemand zei:“ Nu snap ik pas wat dit betekent.” Cijfers en rapporten vertellen je wat onderwatergeluid doet. Een ervaring laat je voelen hoe het is om daarin te leven.
De landing: waar ervaring betekenis wordt
Na de intensiteit kwam de vertraging. In de video zie je de slotmeditatie. Mensen zaten stil, ogen dicht, even terug in hun lichaam.
Dat moment is misschien wel het belangrijkste onderdeel van de hele sessie. Hier wordt ervaring betekenis. Hier ontstaat reflectie. Hier verbinden mensen hun gevoel aan hun werk, hun rol, hun verantwoordelijkheid.
Ik zag hoe deelnemers woorden gaven aan frustratie, verwarring, machteloosheid. En hoe die woorden langzaam verschoven naar vragen over beleid, samenwerking en systeemverandering.
Van ecologie tot organisatiecultuur: breed toepasbaar
Dit is waarom ik werk met ervaringsgericht leren. Omdat het mensen niet alleen laat begrijpen, maar laat voelen wat er op het spel staat. Omdat gedrag pas verandert wanneer mensen hun eigen patronen ervaren in een andere context.
Ik gebruik deze aanpak niet alleen voor ecologie of geluid. Ik ontwerp ervaringen voor thema’s als duurzaamheid, mobiliteit, digitale transformatie, organisatiecultuur, veiligheid, inclusie en toekomstscenario’s. Overal waar systemen complex zijn en waar menselijk gedrag het verschil maakt.
Wil je dat beleidsmakers zich écht verplaatsen in burgers? Wil je dat teams voelen hoe systeemdruk samenwerking beïnvloedt? Wil je dat toekomstbeelden niet abstract blijven, maar tastbaar worden?
Dan is een ervaringsgerichte sessie een krachtig instrument.
Co-creatie, experiment en lef
Deze onderwater-sessie ontstond in co-creatie met collega’s en technische partners. We experimenteerden, prototypeden en hadden lef. Het feit dat de sessie is uitgeroepen tot beste LEF-sessie van het jaar en mogelijk wordt herhaald, voelt als een bevestiging: ervaring opent andere gesprekken dan analyse alleen.
Ervaringsgericht leren is geen nice-to-have, maar een noodzaak
Ik geloof dat leren niet alleen cognitief is. Het is lichamelijk, sociaal, emotioneel. Wanneer mensen iets ervaren, verandert niet alleen hun begrip, maar ook hun betrokkenheid en hun bereidheid om te handelen. Dat is de ruimte die ik graag creëer. Ruimte waarin leren wordt gevoeld. We leven in een tijd van complexe transities. Klimaat, digitalisering, mobiliteit, organisatieverandering, maatschappelijke opgaven—ze vragen allemaal om ander gedrag, andere keuzes, andere samenwerking. En toch blijven we ze vaak benaderen met dezelfde instrumenten: rapporten, modellen, beleidsnota’s, workshops met flip-overs.
Mijn overtuiging is helder: dat is niet genoeg.
Als we willen dat mensen anders handelen, moeten ze eerst anders ervaren. Ervaringsgericht leren is geen gimmick, geen theater, geen “leuke werkvorm”. Het is een strategisch leer- en veranderinstrument dat mensen confronteert met hun eigen patronen, met systeemdruk, met de consequenties van keuzes—zonder dat iemand het hoeft uit te leggen.
Leren dat je niet vergeet
Ik werk op het snijvlak van leren, gedrag, systeemdenken en experience design. Ik ontwerp leerervaringen die complexiteit voelbaar maken, die vergezichten dichtbij brengen en die gesprekken openen die anders niet gevoerd worden.Niet om te overtuigen, maar om te laten ervaren. Niet om antwoorden te geven, maar om inzicht en beweging mogelijk te maken.
De onderwater-sessie liet zien wat er gebeurt wanneer leren door alle zintuigen gaat. Mensen verlieten de ruimte met nieuwe inzichten, andere vragen en een andere betrokkenheid. Dat is de kracht van ervaring: het blijft hangen. Ik geloof dat organisaties die dit durven inzetten, sneller leren, beter samenwerken en effectiever veranderen. En ik geloof dat we dit veel vaker zouden moeten doen.
Samen een leerervaring ontwerpen?
Wil je jouw doelgroep laten voelen wat er op het spel staat? Wil je toekomstbeelden tastbaar maken? Wil je gedrag en systeemdynamiek zichtbaar en bespreekbaar maken?
Ik ontwerp en faciliteer ervaringsgerichte sessies voor beleidsmakers, teams en organisaties die verder willen dan praten over verandering. Ik denk graag mee over een leerervaring die raakt én werkt.
Neem contact op of stuur me een bericht – dan verkennen we samen wat er mogelijk is.
Comments