Wat als kerst niet gezellig hoeft te zijn

Mensen zijn massaal aan het inkopen. Cadeautjes. Boodschappen. Nog één deadline. Nog even dit afronden voor het jaar. Het moet gezellig worden. Het moet. En precies daar gaat het vaak mis.

Wat zou je willen doen in deze week voor kerst? Misschien: rust. Ademruimte. Niet alles perfect. Wat doe je eigenlijk? Nog even door. Nog één ding regelen. Nog één lijstje afvinken. Je zet kerst op standje projectmanagement.

Dodo besluit het anders te doen.

Kerst is verworden tot een collectief projectmanagementmoment. We houden vast — maar vaak zo krampachtig dat niemand nog kan ademen. De tafel moet kloppen. Het eten moet lukken. De gesprekken moeten licht zijn. En ondertussen vermijden we waar het eigenlijk over gaat.

De mensen die we missen. De gesprekken die we niet durven voeren. Het feit dat het met sommigen van ons gewoon… even niet zo goed gaat. Misschien herken je dat. Misschien voel je het al dagen in je lijf, nog vóór kerst er is. Dodo voelt dat ook.

Dodo haat kerst. En jij snapt hem beter dan je zou willen toegeven.

Dodo houdt van kerst. Maar hij haat het gedoe eromheen.

Hij haat het moeten. Het doen alsof. Het krampachtig vasthouden aan een idee van gezelligheid waar niemand echt in past. Dus dit jaar besluit hij iets radicaals. Geen betere kerst. Geen perfectere kerst.

Maar een andere beweging. Zeven dagen voor kerst doet Dodo iets wat hij normaal niet doet: hij laat het mislukken. Bewust.

Niet door alles los te laten, maar door het anders vast te houden.

Niet nog harder proberen. Niet alles dichtregelen. Maar ruimte maken waar normaal controle zit.

Wat als kerst niet gezellig hoeft te zijn? Wat als het niet af hoeft?

Wat als het ook oké is als het schuurt, stil valt, rommelig is?

Misschien ontstaat er dan iets anders. Iets echts.

Ga net als Dodo, 7 dagen voor kerst het anders doen.

Niet om kerst te redden. Maar om jezelf iets meer adem te geven.

Dag 1 – Openstaan

Wat je eigenlijk wilt: even stoppen.

Wat je doet: nog één lijstje.

Je kent het moment. Je zit eindelijk. En dan denk je: oh ja… dat ook nog.

Dodo doet het niet. Hij laat de boom scheef. De doos met kerstballen blijft dicht.

Niet uit onverschilligheid. Maar uit moed.

Openstaan betekent niet dat alles leuk is. Het betekent dat je even niets hoeft te sturen.

Vraag van vandaag: Wat zou er gebeuren als je vandaag niet ingrijpt?

Dag 2 – Erkennen

Wat je eigenlijk voelt: gemis.

Wat je zegt: “ja hoor, gaat goed.”

Dodo zegt hardop wat jij vaak inslikt: “Ik vind kerst soms gewoon… lastig.”

Geen drama. Geen uitleg.

Erkennen maakt niets groter. Het maakt het lichter.

Vraag van vandaag :Wat voel jij rond kerst dat eindelijk eens hardop gezegd mag worden?

Dag 3 – Loslaten

Wat je wilt: ontspanning.

Wat je doet: verantwoordelijkheid dragen voor iedereen.

Dodo stopt ermee. Met sfeerbeheer. Met uitleggen waarom hij iets anders nodig heeft. Loslaten is geen opgeven. Het is stoppen met trekken aan iets dat niet beweegt.

Vraag van vandaag: Welke verwachting mag jij vandaag laten vallen?

Dag 4 – Herinneren

Wat je vermijdt: stiltes.

Wat je mist: iemand.

Er is bijna altijd wel iemand die er niet meer is. Of iets dat niet meer is zoals vroeger.

Dodo blijft erbij staan. Niet om het mooier te maken. Maar om het mee te nemen.

Vraag van vandaag: Wie of wat neem jij deze kerst bewust mee, in plaats van weg te duwen?

Dag 5 – Verweven

Wat je gewend bent: gezelligheid.

Wat je verlangt: echtheid.

Dodo zegt iets wat hij normaal niet zegt. Geen groot verhaal. Gewoon: “Ik weet het even niet.” En ineens ontstaat er ruimte.

Vraag van vandaag: Met wie zou jij deze kerst iets minder netjes en iets meer eerlijk willen zijn?

Dag 6 – Terugkeren

Wat je denkt dat moet: blijven.

Wat je lichaam zegt: genoeg.

Dodo gaat eerder naar huis. Niet boos. Niet afgehaakt.

Maar trouw aan zichzelf.

Thuiskomen blijkt geen plek. Het is een staat van zijn.

Vraag van vandaag: Waar mag jij jezelf deze dagen niet voorbijlopen?

Dag 7 – Bijdragen

Wat je denkt te moeten geven: perfectie.

Wat echt helpt: aanwezigheid.

Dodo doet niets bijzonders. Hij is er. Meer niet. En dat blijkt genoeg.

Misschien is dit de echte kerstbeweging.

Niet nóg beter je best doen. Maar zachter vasthouden.

Niet alles oplossen. Maar blijven.

Misschien hoef je kerst niet te redden. Misschien mag je erin staan, precies zoals je bent.

Dodo zit nog steeds bij de scheve boom. Zijn armen niet meer over elkaar.

En jij? Je hoeft niets te fixen.

Alleen aanwezig te zijn.

Fijne kerst. Op jouw manier.