NOHARA

Een zomerdag in NOHARA Over wat er ontstaat wanneer je het bekende even loslaat Toen ik aan deze zomerse denkexpeditie begon, had ik eigenlijk geen idee waar ik uit zou komen. Ik wist alleen dat ik zes mensen wilde opzoeken die ieder op hun eigen manier mijn denken hadden beïnvloed: Pippi, Galileo, Einstein, Proust, Tesla en Darwin. Niet om hun ideeën nog eens uit te leggen, maar om te onderzoeken wat ik er vandaag, vanuit alles wat ik inmiddels heb meegemaakt en geleerd, opn

Over aanpassingsvermogen en de werkelijkheid die niet meewerkt Na Pippi, Galileo, Einstein, Proust en Tesla kom ik uit bij Darwin. En misschien wel bij de vraag die het dichtst bij mijn eigen werk ligt: wat doe je wanneer de werkelijkheid verandert en jij niet zomaar terug kunt naar hoe het was? Over Darwin wordt vaak gezegd dat niet de sterkste overleeft, maar degene die zich het beste kan aanpassen. Het is een gedachte die me al vroeg aansprak en die ik bij KALA gebruikte a

Over resonantie en wat er kan ontstaan tussen dingen Na Galileo ging het over ontvankelijkheid: kunnen zien wat zich aandient, ook wanneer het niet past bij het beeld dat je al had. Einstein bracht me bij houvast: hoe blijf je bewegen wanneer je oude werkelijkheid niet meer klopt, maar het nieuwe zich nog niet heeft laten kennen? En met Proust kwam de aandacht: opnieuw kijken naar iets wat je dacht al te kennen, met nieuwe ogen. Maar misschien gebeurt er daarna nog iets. Want

Na Galileo leerde ik iets over ontvankelijkheid. Soms verschijnt er iets wat je oude werkelijkheid aan het wankelen brengt. Niet omdat het er ineens is, maar omdat je het voor het eerst werkelijk ziet. Einstein bracht me vervolgens bij de vraag wat er gebeurt als je nog niet weet wat ervoor in de plaats komt. Waar houd je je aan vast terwijl je tussen weten en niet-weten beweegt? Proust brengt me bij een andere beweging. Want als je eenmaal bereid bent om niet alles meteen te

Tussen weten en niet weten Einstein zei: “Logica brengt je van A naar B. Verbeelding brengt je overal.” Ik moest daar deze zomer opnieuw aan denken. Niet zozeer omdat ik me afvroeg hoe verbeelding ons kan brengen, maar omdat ik me afvroeg wat je nodig hebt als je eenmaal ergens bent aangekomen waar je nog niet weet wat waar is. Einstein kon zich een werkelijkheid voorstellen die anderen nog niet zagen. Hij hoefde niet eerst te weten dat iets waar was om het te kunnen onderzoe

Wat gebeurt er als je werkelijkheid terugpraat? Galileo keek door een telescoop naar de hemel en zag iets wat hij daarvoor nog niet had gezien. De manen van Jupiter waren er natuurlijk al. Hij maakte ze niet. Hij ontdekte ze. Maar vanaf het moment dat hij ze zag, kon hij de hemel niet meer precies hetzelfde bekijken. Daar zit voor mij iets wezenlijks in over kijken. Iets zien vraagt niet alleen om goede ogen of een goed instrument. Het vraagt ook om de bereidheid om te erkenn

Deze zomer wil ik mezelf wat vaker op een zijpad zetten. Niet omdat ik op zoek ben naar nog meer kennis, maar omdat ik merk dat sommige gedachten pas interessant worden wanneer je ze een tijdje met je meedraagt. Een uitspraak die je al jaren kent en ineens anders hoort. Iemand wiens werk je beïnvloed heeft en aan wie je opeens een andere vraag zou willen stellen. Een idee dat blijft haken omdat het net niet helemaal vertelt wat jij probeert te begrijpen. Daarom ga ik deze zom

Deze zomer neem ik mezelf mee op een kleine denkexpeditie. Zes zomerdagen, zes mensen die op een of andere manier iets in mijn denken hebben losgemaakt. Niet om hun ideeën opnieuw uit te leggen, maar om te kijken wat er gebeurt als ik er zelf een vraag achteraan zet. Einstein bracht me bij verbeelding en de omstandigheden waarin die kan ontstaan. Pippi brengt me vandaag bij nieuwsgierigheid. En eigenlijk begon dat met een doos acrylverf. Die stond al een tijdje boven in de ka